जस्ले जति सुकै भाषण गरोस चाहे शाषणनै गरोस नेपाल शभ्य समाजको परिकल्पना हुनै सक्दैन । मुलुकमा न बिकास आउँछ न शान्तिनै छाउँछ, त्यसैले सम्बन्धित सबैको अबिलम्ब ध्यान जावस ..........

मैले तीन किसिमका विद्यार्थी पाएकी छु । अत्यधिक धनीमानीका छोराछोरी जसलाई अध्ययनबारे खासै चासो छैन । उनीहरुको लक्ष्य भनेको विदेश जाने हो । कसै कसैको बुद्धि फर्कियो भने उनीहरु नेपाल फर्किन्छन् । मध्यवर्गीय विद्यार्थीलाई यहाँ केही गर्नुपर्छ भन्ने लागेको छ । उनीहरु मेहेनती पनि छन् । अर्को वर्ग भनेको न्यून आयआर्जन भएकाहरु हुन् उनीहरु अरुको सहारामा जीविका चलाउन चाहन्छन् ।

नेपाल प्रहरीको शिरमा उभिएको त्यो गरिमाय टोपीहरु दिन प्रति दिन किन यसरी चुक्दै छन, झुक्दै छन ? यस्तो राक्षेसी बिवेक भएको मान्छे पनि त्यो राष्ट्रकै गरिमाय पद सम्म कसरी पुगे होला ? कस्तो हाँस्यास्पद कुरा !

हाम्रो समाज कति निर्दयी छ | मानव भित्र मानबिय गुम्दै गएको छ | जति सोच्यो उति कहाली लाग्दो बन्दै गइरहेको छ | यो चेतनाको अभाब भनु या लैङ्गिक असमानता ?? समयले जति फड्को मारे पनि समस्या ज्युको त्यु ! एक पछि अर्को नेपाली नारीको जीवन खुकुरीको धारमा छ | छोरी चेलीहरु कोपिला भएर फक्रिन पनि पाएको हुदैन कोहि बन्द कोठीमा बेचिन पुगेको छन भने कोहि फेरी बिवाह बन्धनको नाममा दाइजोको सिकार बन्दै छन | त्यति मात्रै होर ? अलि सुन्दरी भए रन्डी ब्यस्याको आँच आउने, बुढेसकाल लागे पछि फेरी बोक्सीको आरोप खेप्नु पर्ने उफ ! अस्ति भखर बोक्सीको आरोपमा एउटी आमाले ज्यान गुमाएको समाचार सेलाउन नपाउदै फेरी यस्तो समाचार सुन्नु परेको छ |

यहाँ भन्न खोजिएको खाटी कुरा के भने- जो सुकैले जे सुकै भने पनि राष्ट्रको मेरुदण्ड र मुख्य उर्जा शक्ती भनेको नै युवा शक्ती हो | तर हाम्रो नेपालमा युवा शक्तीको सहि सदुपयोग हुन सकेको छैन | त्यस्तै स्वयं युवाहरु पनि आफ्नो मुलुक प्रति कर्तव्यनिष्ठता हुन नसकिरहेको अवस्था भने पक्कै हो | त्यो भएको कौनाको जिजुबाजेको छालाले त सुख पाएन-पाएन ! आमा र श्रीमतीको नाक, कान र घाटीनै बुचो पारेर विदेश तिरै सुइकुच्चा ठोक्न पाए आफुलाई अत्यन्तै गर्बवान्दी र भाग्यमानी ठान्ने युवाहरुको मति पनि बौलाएका छन र त्यही मौका छोपी मेनपावरहरु रातारात मौलाउएका छन | यस्तो क्रमले मुलुकमा अझै नयाँ आएम आउने आशा नगर्दै हुन्छ | अझ भयावहस्थिति नआउला भन्न सकिन्न | तसर्थ सबै भन्दा पहिले दरीलो मापदण्ड बन्नु जरुरी छ जस्ले स्वदेशको युवाशक्ती स्वदेशमै सिंचित हुन सकोस | "अब हामीले विदेश हैन, स्वदेशमै केहि गर्नु पर्छ" भन्ने नारा मात्रै एक जनाले भए पनि अनुशरण गरिदिए देखि यो लेखको सार्थक हुने थियो की ? त्यस्तै लेखिकाको नाक पनि घिरौलो जत्रो हुने थियो !

यो उत्ताउलो बैश तर्फ लम्केको डिसेम्बरको जाडो ! अन्न र पानीको ज्यानले थेग्न धौ-धौ भइरहेको बेलामा दिन भरी कठोर दैनिकीसँग पैठेजोरी खेलेर मानसिक र शारीरिक थकाइ, भोक, निन्द्रा एकै चोटी जुरेको थियो | त्यही सिथिल अबस्थामा कप्प खाएर घप्प सुतेको क्षण भरमै फेरी आज २०११.१२.१२ सोमबार बिहान ८ बजेको आलाराम बज्यो | बेलुकी जुन आशनमा सुतेको त्यही आशनमा मस्त निद्राबाट ब्युझिन बाध्य भएँ | ज्यान भारी भइरहेको थियो | आँखामा एक मुठी बालुवा हाले जस्तो भएको थियो | ओछ्यान छोडेर उठ्नु मनै लागेको थिएन | जाडोले एकै डल्लो पारेर सिरक गुटीमुटी पारेर आखाँ झिमिक्क मात्रै के गरेको थिएँ ….

पेशाले उनी व्यापारी हुन्, श्रीमानको भन्दा दोब्बर आम्दानी छ उनको । उनकै भरमा परिवारका साना-साना आवश्यकतादेखि घरजग्गासम्मको सपना साकार भएको छ। माया श्रेष्ठको (नाम परिवर्तित) माइती काठमाडौं उपत्यका र पारिवारिक वातावरण व्यापारिक भएकै कारण सानैदेखि व्यापार व्यवसायमा लगाव थियो उनको । कक्षा १२ मा पढ्दा पढ्दै गर्दा संगै एउटै कक्षामा पढ्ने भुवन श्रेष्ठसँग प्रेम बसेपछि विछोडिनुको पिडाको डरले विवाह गरि उनीहरुले नयाँ दाम्पत्य जीवनको शुरुवात गरे ।